نبض زندگی "ایلیا"

پسرکم تو کلیه ی کارهای خطرناک استاد شدی ماشاالله!! و ما رو مدام میخکوب میکنی! یکی دیگه از کارهات تنها سوار شدن رو دچرخه ای که دوبرابر قد تو بلندیشه!!!! ...

هجده ماهه شدی نوگلم یک و نیم ساله هجده ماه از زمینی شدنت گذشت زیباترین معجزه ی عالم   ...

هرکسی رو که خیلی دوست داری هروقت خیلی هیجان زده میشی وقتی میخوای اوج علاقه ات رو نشون بدی لپ طرف مقابل رو میکشی اینجاهم لپ خرسی رو میکشی! ...

تو چند روز اخیر دو تا دیگه از دندون هات جوونه زدن دندان چهاردهم دندان پانزدهم خوش آمدید... این روزها دائم انگشت به دهانی به گمانم باز مرواریدی در راه است... ...

سلام نم نمٍ بارون آیا تو انتظار داری که من تو رو درسته قورت ندم؟ انتظار خیلی زیادیٍ عزیزکم!!! دیشب من و باباجون نشسته بودیم یهویی اومدی از روی میز کامپیوتر یه تقویمٍ جیبیٍ کوچیک بود، برداشتی و رفتی یه گوشه به پشتی تکیه دادی و مشغول ورق زدنش شدی بدون اینکه به ما نگاه کنی همینطور ورق میزدی توی یک صفحه عکس امام بود بهش اشاره کردی و گفتی آقا چند صفحه ی بعدش عکس گل بود بهش اشاره کردی و گفتی گل بعد هرچی ورق زدی دیگه توش عکس نبود! تقویمو پرت کردی هوا و بلند شدی بدو بدو رفتی سراغ اسباب بازیهات!! میدونی شاید نتونم خوب توصیف کنم اما کارت فوق العاده...

سلام نم نمٍ بارون عزیزکم چون خیلی وقته برات ننوشتم یه بخشی از خاطراتت رو فراموش کردم یه چندتایی عکس برات میزارم که تاریخ دقیقشون یادم نیست این عکس تو و آقا فراز پسر عموی باباجونٍ که تقریبا پنج سال از تو بزرگتره   اینم عکس تو و بچه های دختر عموی من "مارال جون و آقا میلادٍ" که مارال جون سه روز از تو کوچیکتره و آقا میلاد نه سال از تو بزرگتره این گل پسرم که میبینی دوست جدیدت و نوه ی صاحب خونه ی ماست "علیرضا" پنج ماه از تو بزرگتره وقتی اومده بود خونمون خیلی خیلی ذوق کرده بودی... ...

ایلیا جان سی و یکم فروردین روز مادر بود اول از همه این روز رو به مادر نازنینم و مادر شوهر عزیزم تبریک میگم و بعد... امسال روز مادر متفاوت بود با همه ی روزهای مادر حس و حال جشن نبود حس و حال شادی نبود دلم گرفته بود یکی دو روز قبلش بهمون خبر دادن مادر بزرگم ناخوش شده ما رو نمیشناخت... سخت صحبت میکرد... روزٍ مادر تو بیمارستان بستری بود و عزیز طاهره پیشش بود... عزیز جون مثه یه پروانه دور مادرش میچرخید رو صورتش دست میکشید و میبوسیدش غذا میذاشت تو دهنش لباس هاش رو تمیز میکرد آروم کنار گوشش میگفت نترس من همیشه پیشتم و وقتی مادر بزرگم اونو نمیدید آروم آروم اش...

ایلیا جونم و اما این روزها ی تو... شیطون شدی، شیطوناااا!!! موفق شدی تلویزیون عزیزشون رو از روی میز به بالای دیوار منتقل کنی! اصلا یک جا بند نمیشی! غیر از مواقعی که خوابی یا میخوام بهت غذا بدم نمیبینم که بنشینی خونه ی مامانی که میریم طفلی مامانی سه چهار ساعت پشت سر هم باید تو رو توی پارک روبروی خونه شون راه ببره تا رضایت بدی بیای تو خونه! خونه ی عزیز هم که میریم یه جارو بر میداری و تو حیاط شروع میکنی به جارو کردن گلبرگ های خشک شده گلبرگ ها رو که جمع میکنم شاید رضایت بدی و بیای تو خونه با جارو دوباره میزنی به بوته ی گل رز تا گلبرگ هاش تو حیاط پخش بشه!!!! کلم...

بعد از اون اسباب کشیٍ فشرده و سخت من و تو و باباجون نیاز داشتیم به یه سفر و شارژ مجدد و اینگونه شد که اولین پنج شنبه و جمعه ای که بعد از اسباب کشی  از راه رسید یعنی بیست و هشتم و بیست و نهم فروردین رو رفتیم شمال تو و حمید رضا طبق معمول مثه پی شی دنبال جوجه ها میکردید و نمیذاشتید یه دونه ی خوش از گلوشون پایین بره گیر میدادی بری تو لونه شون و وقتی تو رو میاووردیم بیرون شاکی میشدی کلا تو این دو روز فقط از ساعت ده شب تا نه صبح تو خونه بودی!!!! بقیه اش رو در حال گشت و گذار بودی واسه همین تو راه موقع برگشت بهت سخت گذشت و حوصله ات سر رفت برات سخت بود تو ماش...