نبض زندگی "ایلیا"

تو ماهی که گذشت چندتا سرگرمی تازه پیدا کردی یکیشون خوردن انگشت شصت پاته!!!! وقتی خوابیده باشی پاتو میکشی بالا به سمت خودت و شروع میکنی به خوردنش وقتی که نشستی نود درجه خم میشی و سرتو میاری طرف پات و شروع میکنی به خوردنش!!! آخه مگه مزه انگشت شصت دست با شصت پا فرق داره؟! چرا اینقدر به خودت زحمت میدی عسلم؟! گاهی تو خونه کفش پات میکنم که نخوری انگشتت رو عصبانی میشه از اینکه نمیتونی بخوری انگشتت رو و سعی میکنی کفشت رو در بیاری ... ...

مبااااااااااااااااااااااااااارکت باشه عزیزکم بیست و پنجمین روز از خرداد آخر شب داشتی با باباجون بازی میکردی و میخندیدی یکدفعه در حال خندیدن یه مروارید کوچولو رو لثه ی بالایی ت دیدیم بله... سومین دندون دردونه ی من دندان پیشین مرکزی سمت چپ بالا........... بیست و پنجم خرداد نود و دو بالاخره سومین مرواریدت نمایان شد خیلی بخاطر این دندونت اذیت شدی خدا رو شکر که گذشت   ...

روز بیست چهارم خرداد انتخابات ریاست جهوری ایلیای من به عنوان یک رای اولی حماسه آفرید واسه رای دادن رفتیم مدرسه ی قدیمی باباجون اینجا هم جلوی در مدرسه اس پسرکم امسال سهیم بودی تو تعیین سرنوشت کشورت ...

ایلیا جان ماهی که گذشت ماه شروع غذای کمکی بود غذا دادن رو از فرنی شروع کردیم و بعد کم کم غذاهای دیگه رو اضافه کردیم حریره بادوم ... حریره ی چهار مغز...سوپ ... سرلاک برنج و شیر.... سرلاک گندم و شیر و گاهی آب سیب تو این ماه دندونای بالا خیلی اذیتت کردن هرچقدر برای در آووردن دندونای اولت اذیت نشدی و راحت مرواریدای کوچولوت نمایان شدن اینبار اذیت شدی بیمار شدنت یکی از تلخ ترین اتفاقای هفت ماه اخیر بود یه جورایی درمونده شده بودم از اینکه هیچ کاری از دستم بر نمیومد اما شکر خدا بعد از یه هفته کم کم بهتر شدی شیطون تر شدی گردش رو خیلی دوست داری و هر وقت ماشین آقاجون و بابایی رو میبینی...

ایلیای من عذر تقصیر برای قصور در نوشتن روزمرگی های هفتمین ماه زندگیت این روزها دستم همراهی نمیکرد برای ثبت خاطراتت میدانم آنقدر بزرگی که میبخشی مرا ...

دردانه ام ای که آرامش لحظه هایم را مدیون نفس های توام ورودت به هشتمین ماه زندگیت خجسته

سلام دردونه ی من خیلی صبر کردم تا مرواریدای سفیدت موقع خندیدن نمایان بشه و عکسش رو تو وبلاگت بزارم اما انگار به این زودی قرار نیس معلوم شه     پینوشت1: این عکس به سفارش دایی ابوالفضل (داییٍ باباجون) گرفته شده پینوشت2: با تشکر از زن دایی و فاطمه جون، مامانی و خاله ی حدیث جون و بقیه کسایی که خواننده های خاموش وبلاگ ایلیا هستن  ...