نبض زندگی "ایلیا"

عزیزکم مثل همه ی کوچولوها علاقه ی زیادی به عصای بابا بزرگت داری... روزایی که خونه ی بابایی عبدالله هستیم یکی از سرگرمی هات بازی با عصای بابایی عبدالله و راه رفتن مثل اونه دولا دولا راه میری و میگی من پیرمردم! من بابایی عبدالله شدم!! ...

همیشه به قداست چشمهای تو ایمان دارم چه کسی چشمهای تو را رنگ کرده است چه وقت دیگر گیتی تواند چون تویی خلق کند؟فرشته ای فقط در قالب یک انسان بیست و هفتمین ماهِ بودنت شاد   ...

عزیز دلم یادته برات گفتم پنج شنبه بیست و یکم اولین روزی بود که تو رو تنها تو مهد گذاشتم و بیست دقیقه ای تنها بودی؟! اون روز بعد از اون بیست دقیقه تو هنوز حالت بغض داشتی باباجون اومده بود دنبالمون تا ما رو ببره خونه نم نم بارون میبارد و میخورد رو شیشه ی ماشین همونطور که به من تکیه داده بودی و سرت رو شونه ام بود با حالت بغض گفتی: بارون مثل اشک میمونه... انگار شیشه داره گریه میکنه!!! من و باباجون تو اون لحظه کم مونده بود درسته قورتت بدیم حال و هوای گرفته ات و هوای بارونی دست به دست هم داده بود تا شاعرانه ات گل کنه... من فدای اون حس و حال و هوات الهی که هیچوقت دلت نگیره ...

عزیز دلم تو هفته ی گذشته یک روز بعد از مهد با هم رفتیم خانه ی بازی باربد نمیدونم یادت هست یا نه، اما برات گفته بودم دفعه ی قبل که بردمت اونجا تقریبا یک سال پیش نه تنها خوشت نیومد، بلکه میترسیدی و وارد محوطه ی بازی هم نمیشدی... اما این بار!! به حدی از بازی تو پارک خوشت اومد که به زور و با وعده ی شکلات و بستنی راضیت کردم تا از پارک بیای بیرون همه چیز برات جذاب بود از استخر توپ، تا سگ گنده ای که اونجا بود و تو با پاهات بهش لگد میزدی     تا تاب و سرسره کوچیکی که بدون مراقبت من میتونستی از هر طرفش بالا بری!    خونه های پلاس...

عزیزکم روز شنبه بیست و پنجم اولین روز از دومین هفته ی تو در مهد بود... که تو سرماخورده بودی و نبردمت مهد، یکشنبه هم نبردمت تا حالت بهتر شه... روز دوشنبه که دیدم سرحال و خوبی آماده ات کردم بریم مهد کمی سخت راضی شدی که بریم مهد مربی ازم خواست بخاطر وقفه ای که افتاده اون روز رو تو مهد بمونم من تو سالن نشسته بودم اما با این حال هر یک ربع تو با بغض میومدی تا مطمئن شی از بودنم روز سه شنبه سخت تر از روز دوشنبه حاضر شدی تا به مهد بریم اما خوب تو مهد که بودی خوب بودی و فقط یکی دوباری اومدی و من رو دیدی روز چهارشنبه صبح همین که رفتم جلوی در ورودی خاله الهه خواست که ازت خداحافظی کنم و اصلا داخل نی...

عزیزکم بعد از نامنویسیت در روز هجدهم بهمن... باید یک هفته ای رو روزی یک ساعت در حضور من با مربی بازی میکردی تا بهش عادت کنی... انقدر عادت کردنت به خاله الهه عالی بود و سریع پیش رفت که حتی مدیر مهد تعجب کرد! آخه بهش گفته بودم تو خیلی وابسته ای! تو اون یک ساعتی که اونجا بودیم شاید یکی دو بار از کلاس میومدی بیرون من رو نگاه میکردی و زود میرفتی اصلا نفهمیدم کی اونقدر با خاله الهه جور شدی که باهاش رفتی تو کلاس و پیش بچه ها! کی انقدر محبتش تو دلت جا کرد که وقت اومدن بوسیدیش! کی یاد گرفتی وسیله های بازی تو کدوم اتاق و خودت میرفتی میاووردیشون!! با خودم گفتم نام نویسیت تو مهد کار اشتباهی بوده! چ...

پسر کوچولوی من از خیلی وقت پیش که بی قراری و نا آرومیت تو جمع رو دیده بودم تصمیم داشتم ببرمت مهد تا کمی با بچه ها بازی کنی و بیشتر به بودن در جمع عادت کنی خیلی دنبال یه مهد خوب میگشتم و جواب همه ی پرسش هام برای یه مهد خوب به مهد کودک (دایان) ختم میشد... اما من چون از وابستگی تو به خودم خبر داشتم از ترس دیدن گریه هات دائم امروز و فردا میکردم! تا اینکه بعد از همایش عترت بانک مهر! وقتی دیدم همه ی بچه های هم سن تو مشغول بازی و دویدن تو سالن هستن اما تو میلی به همبازی شدن با بچه ها نداری تصمیم گرفتم بر ترس هام غلبه کنم پس صبح شنبه اماده شدیم و رفتیم مهد دایان... چون قبلش بهت...