نبض زندگی "ایلیا"

آرامش لحظه هام شکر خدا وارد پانزدهمین ماه از زندگیت شدی و اما چهارده ماهگیت اینطوری گذشت همونطوری که برات نوشتم از بیست و هشتم ماه پیش بیماریت شروع شد و تا همین حالا اثراتش باقی مونده باورم نمیشه یک ماهه بیماری سرفه های شبونه ات امونه من و باباجون رو بریده و از ما بیشتر خودت اذیت میشی آخرین تجویز دکتر اسپری و سه تا آمپول بود که امیدوارم اینها دیگه جواب بده و حالت خوب بشه شب ها تا صبح روی پاهامی، نه من میخوابم و نه تو... چند روز پیش دیگه بیخوابی طوری خسته ام کرده بود که باباجون مرخصی گرفت تا خونه بمونه و تو نگه داشتنت کمک کنه دلم نمیخواست تو وبلاگت از بیماریت بنویسم ی...

پاره ی وجودم اومدم از این چند روزه برات بنویسم شنبه هفتم دی ماه شام خونه ی عزیز و بابایی بودیم بعد از شام بابایی به عزیز گفت برو اون قیچی و شونه رو بیار و منو باباجون حسابی غافلگیر شدیم بابایی یه پارچه ی بزرگ پهن کرد، یه عالمه باهات بازی کرد و کم کم موهاتو کوتاه کرد پشت موهات خیلی بلند شده بود، تقریبا مثه دخترا شده بودی راستش منو باباجون تصمیم داشتیم با موهای بلند ببریمت آتلیه اما خوب اینطوری خیلی نازتر شدی یه پسربچه ی شیطون چون بدون هماهنگی بود نشد که عکسی بگیرم از اون موقع اما یه عکس ازت میزارم با موهای کوتاه   دوشنبه شب رفتیم تکیه حسن آباد "خاله فرنگیس،خاله ی باباجون" نذری میدادن زیاد شیطون نبودی و برخل...

سلام پاره ی وجودم اگه برات بگم این ده روزی که گذشت سخت ترین ده روزه عمرت بود بیراه نگفتم سه شنبه بیست و هشتم تو خواب یه چندتایی سرفه کردی و بعدش تب و لرز شدید و بیدار بودن تا صبح این روند تا همین یکی دو روزه ادامه داشت چندبار دکتر رفتیم، واسه اولین بار آمپول زدی، شب ها نمیخوابیدی، کل روز تبدار و بیحال فقط تو بغل من آروم بودی، دو سه روز اول که نفست به شدت میگرفت و باید نشسته تو رو میخوابوندم، صدات به حدی گرفته بود که حتی نمیتونستی گریه کنی... نفهمیدم این مریضی رو از کسی گرفتی یا بی دقتی من باعث شد سرما بخوری اما در هر صورت یه دنیا شرمنده تم... تازه دیروز داروهات تموم شد... وای داروها، موقع دارو دادن بهت اشک منو باباجون...

بزرگترین نعمت خداوندی سیزده ماهگیت مبارک ...

عزیز دلم یاسین جون و حسین جون رو که یادته؟ دوتا پسرعموی ناز که یکیشون یه ماه از تو بزرگتره و یکی دیگه یه ماه از تو کوچیکتر دو سه شب پیش که خونه ی مامانی بودیم اومدن اونجا مهمونی یاسین جون، حسین جون و امیرعباس جون بودن اما تو دائم میرفتی تو اتاقی که علی جون و کوثرجون و عمه عارفه مشغول بازی بودن! رابطه ات با بچه های بزرگتر بهتره نمیدونم چرا!!   (یاسین جون متولد بیست و نهم مهر)   (حسین جون متولد یازدهم دی) ...

دردانه ام بچه های زیادی هم سن و سال تو هستن بین فامیل و اقوام که دوست دارم با همشون دوست باشی به قول پسر عمه ام (آقا سعید) شما اون نسلی هستید که احتمالا وقتی بزرگ بشید اصلا همدیگه رو نمیشناسید که من اصلا این رو دوست ندارم... دیروز صبح با عزیز جون رفته بودیم خونه ی عموی من، دختر عموهام و بچه هاشون اونجا بودن... سهیل جون متولد چهاردهمین روز از فروردین سال هشتاد و هشت و مهتاب جون متولد دومین روز از دی ماه سال هشتاد و هشت هردوشون خیلی شیرین و مهربونن و تو رو خیلی دوست داشتن، خصوصا که یه دختر دایی دارن که فقط سه روز از تو کوچیکتره واسه همین خوب بلد بودن مراقبت باشن. خدا حفظشون کنه ...

ایلیا جونم تو هفته ای که گذشت واسه بار دوم خودم موهاتو کوتاه کردم آخه میترسم بری آرایشگاه و اونجا رو روی سرت بزاری!!!!     (پینوشت:صندلی بادی که عزیز و بابایی موقع خرید سیسمونی برات گرفته بودن تازه برات باد کردیم خیلی ازش خوشت میاد، روش میشینی و خودتو تکون میدی و میگی تاااتٍ، گاهیم که هیجان زده میشی میخوای گازش بگیری!!!!) ...

پاره ی وجودم سلام این روزها فرصت یاری نمیکنه تا بیام و روزمرگی هات رو برات بنویسم قبلا وقتی وبلاگی رو میخوندم که بعد از یه مدت خاموش میشد با خودم میگفتم نبودن فرصت بهونه ی مامانای بی حوصله اس اما حالا میبینم که اینطوری نیست تموم وقتم رو پر کردی شیرینم، یا مشغول بازی با تو و سرگرم کردنت هستم یا اینکه دارم جاهایی که بهم ریختی رو مرتب میکنم. چند روز پیش مشغول شستن ظرف ها بودم، شاید پنج دقیقه هم نشد زمانی که ازت غافل بودم، دیدم داری میخندی و راه میری تو آشپزخونه منم ظرف ها رو میشستم و برات شعر میخوندم، کارم که تموم شد برگشتم دیدم کف آشپزخونه مثه رنگین کمون شده بود!!! از کابینت ادویه ها، نمک، زردچوبه، پودر گل سرخ، زنجفیل و ... برداشت...

نتونستم واست خوب و کامل درباره ی حس و حال و هوام واسه یه ساله شدنت بنویسم   خوب آخه همزمان بود با روزای عزاداری   فقط همین رو بهت بگم که خیلی زود گذشت و شیرین   وقتی ازم میپرسن که اذیت نشدی؟ سخت نبود؟   جواب یه نه! قاطع و محکمٍ   عاشق شب زنده داری هامون بودم   عاشق تک تک روزا و ثانیه هایی که تو این یه سال گذشت   راستش خیلی خوشحالم که یک ساله شدی   اما دلم گرفته از اینکه دیگه اون روزای خاص تکرار نمیشه   هرچند هر روز با تو یه روز خاص و متفاوتٍ   خیلی دوست دارم پسر پاییزی من     (سوییشرت و شلوار وکلاهی که تو این عکس تنت هنر مامانی جونٍ *دستش درد نکنه* ) ...

آرامش وجودم محرم و حال و هواش دل آدم رو میلرزونه پارسال تو همچین روزایی تازه خدا تو رو بهمون هدیه داده بود... واسه همین نتونستیم تو هیچکدوم از مراسمای عزاداری شرکت کنیم من و تو خونه ی عزیز و بابایی بودیم و اما محرم نود و دو، اولین محرمی که تو مراسمای عزاداری اباعبدالله شرکت کردی *** دوشنبه بعد از اذان مغرب یادواره ی شهدای روستای حسن اباد بود فکر میکنم واسه بار دوم بود که رفتی تکیه روستای حسن آباد ماشاالله هزار ماشاالله حتی یک دقیقه ننشستی از اول تا آخر مراسم راه میرفتی و من دنبالت راه میومدم! گیر داده بودی به دستگاه ویدئو پرژکتور صبح روز سه شنبه بیست و یکم ابان اول رفتیم مرکز بهداشت تا واکسنت رو بزنیم (واکسن یه سا...